Ana içeriğe atla

Özeleştiri

 Selamlar,

    Şatafatlı hayatlar hakkında ne düşünüyorsunuz? Mesela ben aslında hem sadeliği sevdim, düz bir gulu gulusu olmayan, soft bir yaşam ve tarz benimsedim kendime. Mesela çok isterdim ama hayal olarak kaldı, Bohem bir ev tarzı 😍😍. Makrome ev süs eşyaları fala mesela, biraz kahve-bejler... Bu arada elbette şatafatlı şeyleri görünce bir hoşuma gitmiyor değil ama sadece görmek yetiyor, hayatıma girmemesi daha hayırlı mesela. 

      Mesela eskiden bir tarzımda vardı artık o da gitti hayatın hengâmesinden... "giy-çık-gel-çıkar" süper eylem kombosu. Kilo alırsın tarzın kaybolur, asosyal olursun tarzın kaybolur, çoğalırsın tarzın kaybolur...

     Bunca şeyin içerisinde yine de asla kendi özeninden vazgeçmeyenler ise " özellikle kadınlar" koooskoca bir alkışı hak eden taraftır. Her zaman ışıl ışıl, hayatın sillesi onlara asla vurmamış, ne olursa olsun her zaman sadece düşen taçlarını almak için eğilen kadınlar, canım kadınlar... Çok özeniyorum BTW! sanırım bir süredir artık asla öyle olmayacağım konusunda çok çok eminim zira mental sağlık denen cümle kurgusu çok acayip ve leş bir şey. Bir kere o zehri aldığınız an geçmiş olsun, artık sizi oradan kurtaracak gerçekten devasa birşey olması gerekiyor. Asla öyle uyuyup uyanayım düzelir diye bir şey yok. Olsa bilirim çünkü...

    Teslim ol yada olma ne yazık ki olumsuz bir yaşam döngüsüne girdiyseniz bir uzman desteğinden başka hiç bir şey sizi o duygu durumundan kurtaramıyor. Bir de itiraf etmek lazım, nasıl başladıysa öyle gidiyor. Gerçekten de her daim neşeniz var ise sizi bu duygu halinden zor kopartıyorlar "elbette istisnalar var" ancak genel anlamda çabuk demoralize olan kırılgan ve duygusal bir yapınız var ise geçmiş olsun...

    Her gün başlangıcında kendimi gördüğüm ilk an bugün acaba neler başıma gelecek diyerek güne başlıyorum, hadi bakalım eee zaten başladık güne 1-0 ilk golü yedik gençler hayırlı olsun, sonra işte elini yüzünü yıkıyorsun bir kombin hayali yaptın giyelim dedik pat kıyafet olmadı, yakışmadı, haydaaa hadi o en kendini rahatsız hissettiğin B planı kombini yap bakalım. Sonrasında ise arkası kesilmeyen tüm olumsuz gün misillemeleri... 


         Velhasıl hayat bu kadar acımasız değil, buna sebep olan, kapıları açan, bunları dilimizden düşünmeyen bizleriz. Otur ayna karşısına ne istiyosun kardeşim de! kendine bu olumsuzluklar batıyor mu sana! Kalk o zaman da biraz silkelen kendine gel. Bu arada bunun her ay bir kez yaparım lakin dirayet biraz da destek görmeyince hemen "ühüm ühüm zaten şöyle böyle" diye söylenmeler başlıyor. Ondan sonra ver elini vay efendim anksiyete, yok depresyon, panik bozukluk, efendim kalp sağlığı, sinir stressss eee tamam da işte DUR de DUR! 

    Hayattan almak istediklerini, gerçekten istersen elde edebilirsin, kapı aralayıp hani nerde deyip  bekleyerek değil...




Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

giriş-gelişme

   Ben Duygu Kadıoğlu Egemov, 33 yaşında, özel bir kurumda müdürlük yapıyorum. Neden beni okumalısınız diyecek olursanız size bir özet geçmek isterim! Hayatın akışında kaybolduysanız, geçmişe özlem duyuyorsanız ama şu anınızda da iyiki dediğiniz doneler var ise... Sürekli kendinizi sorguluyorsanız, kendinizden memnun değilseniz, sürekli keşke dediğiniz oluyorsa, hoşgeldiniz bendensiniz… Aslına bakarsanız bu kadar memnuniyetsiz değilim ama genel de tavrım bu tabi ki. Hayat şartları talep ettiklerimin olmaması hayaller derken işin içine işkoliklik nedeni ile asosyallik de girince ipin ucu kaçtı. Peki bu duruma çözüm istemiyor muyum? Elbette istiyorum ve bunun için de böyle bir başlangıç yapayım istedim. Evet evet medeti burada aramaya karar verdim ve güzel bir başlangıç olacağını düşünüyorum belki gelen yorumlar olur bir çare vs. bulurum, bulunur diye bu bloğu açmaya karar verdim. En kötü günlük yaparım ne olacak ki. başlıktan da anlaşılacağı üzere bir giriş gelişme yapmış ...

alakasızlık seviyesi :)

 Güzel bir hafta dileyerek başlayalım, Bende ciddi bir sorun var bakın "vakitsizlik" neden hiç birşeye yetişemiyorum yahu ben... Mesela bugün işe geç geldim, bana yeni bir süreç başladı bu arada artık, 12 saatlik iş serüvenim artık 8 saate indi çok şükür :) Gerçi şimdilik tam o kadar değil de sanırım yarın tam olacak. Bana desteğe başlayan iş arkadaşımın süreci henüz yeni olduğu için onu yalnız bırakamıyorum sürece çok hakim değil ve benim iş takıntılığım şuan onu kendi başına bırakmaya el vermiyor. Her neyse malum bugün pazartesi, dolayısı ile dün de çalışmama rağmen istemsizce bir sendrom yaşıyorum. Aman iş kalmasın aman rahat edelim aman birşeye geç kalmayalım derken akşam oluveriyor zaten. Bu akşam teorik ders eğitimi sürecimin son günü, adaylarıma bugün test vereceğim bakalım başarılı olabilecekler mi? Gerçi küçük bir hata yapıp daha önce çözdürdüğüm testi çıktı almışım 😖neyse umarım fark etmezler 😇 Süreç elektronik sınava dönüşünce kaynak bulmak da haliyle zor oluyor,...