Ana içeriğe atla

alakasızlık seviyesi :)

 Güzel bir hafta dileyerek başlayalım,

Bende ciddi bir sorun var bakın "vakitsizlik" neden hiç birşeye yetişemiyorum yahu ben...

Mesela bugün işe geç geldim, bana yeni bir süreç başladı bu arada artık, 12 saatlik iş serüvenim artık 8 saate indi çok şükür :) Gerçi şimdilik tam o kadar değil de sanırım yarın tam olacak. Bana desteğe başlayan iş arkadaşımın süreci henüz yeni olduğu için onu yalnız bırakamıyorum sürece çok hakim değil ve benim iş takıntılığım şuan onu kendi başına bırakmaya el vermiyor. Her neyse malum bugün pazartesi, dolayısı ile dün de çalışmama rağmen istemsizce bir sendrom yaşıyorum. Aman iş kalmasın aman rahat edelim aman birşeye geç kalmayalım derken akşam oluveriyor zaten. Bu akşam teorik ders eğitimi sürecimin son günü, adaylarıma bugün test vereceğim bakalım başarılı olabilecekler mi? Gerçi küçük bir hata yapıp daha önce çözdürdüğüm testi çıktı almışım 😖neyse umarım fark etmezler 😇 Süreç elektronik sınava dönüşünce kaynak bulmak da haliyle zor oluyor, elimde yedekte yine sınav kitapçığı var ama baskı sayısı az olduğu için endişeliyim. 

İş süreciniz sizin nasıl? Mesela aslında ben işimi çok seviyorum ancak bazı insanlar gerçekten çok çok zorlar ve ben her an herkesle iletişim kurmak zorunda olduğum için bazen gerçekten çok yoruluyorum. Daha önceki işlerimde de insanlarla iletişim kurardım ama bu bir başka... Yani bazen ülkenin gerçekten bu kafada insanlarla dolu olmasından dolayı geriye gittiğini o kadar iyi anlıyorum ki... üzücü...

bugün yazım bambaşka bir yere gitti. Aslında yazamadığım günler için size anlatacak çok şeyim vardı ama biraz yoğunluk biraz da ilgilim farklı yerlere kaymasından dolayı burayı ihmal etmiş oldum. Amacım bundan sonra mutlaka her gün en az bir yazı paylaşmak 😍

O zaman yine esen kalınız efendim...

aaa olmazsa olmaz kapanışımızı yapalım tabiki, buyurun 



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

giriş-gelişme

   Ben Duygu Kadıoğlu Egemov, 33 yaşında, özel bir kurumda müdürlük yapıyorum. Neden beni okumalısınız diyecek olursanız size bir özet geçmek isterim! Hayatın akışında kaybolduysanız, geçmişe özlem duyuyorsanız ama şu anınızda da iyiki dediğiniz doneler var ise... Sürekli kendinizi sorguluyorsanız, kendinizden memnun değilseniz, sürekli keşke dediğiniz oluyorsa, hoşgeldiniz bendensiniz… Aslına bakarsanız bu kadar memnuniyetsiz değilim ama genel de tavrım bu tabi ki. Hayat şartları talep ettiklerimin olmaması hayaller derken işin içine işkoliklik nedeni ile asosyallik de girince ipin ucu kaçtı. Peki bu duruma çözüm istemiyor muyum? Elbette istiyorum ve bunun için de böyle bir başlangıç yapayım istedim. Evet evet medeti burada aramaya karar verdim ve güzel bir başlangıç olacağını düşünüyorum belki gelen yorumlar olur bir çare vs. bulurum, bulunur diye bu bloğu açmaya karar verdim. En kötü günlük yaparım ne olacak ki. başlıktan da anlaşılacağı üzere bir giriş gelişme yapmış ...
Yorum Gönder
Devamı

Özeleştiri

 Selamlar,     Şatafatlı hayatlar hakkında ne düşünüyorsunuz? Mesela ben aslında hem sadeliği sevdim, düz bir gulu gulusu olmayan, soft bir yaşam ve tarz benimsedim kendime. Mesela çok isterdim ama hayal olarak kaldı, Bohem bir ev tarzı 😍😍. Makrome ev süs eşyaları fala mesela, biraz kahve-bejler... Bu arada elbette şatafatlı şeyleri görünce bir hoşuma gitmiyor değil ama sadece görmek yetiyor, hayatıma girmemesi daha hayırlı mesela.        Mesela eskiden bir tarzımda vardı artık o da gitti hayatın hengâmesinden... "giy-çık-gel-çıkar" süper eylem kombosu. Kilo alırsın tarzın kaybolur, asosyal olursun tarzın kaybolur, çoğalırsın tarzın kaybolur...      Bunca şeyin içerisinde yine de asla kendi özeninden vazgeçmeyenler ise " özellikle kadınlar" koooskoca bir alkışı hak eden taraftır. Her zaman ışıl ışıl, hayatın sillesi onlara asla vurmamış, ne olursa olsun her zaman sadece düşen taçlarını almak için eğilen kadınlar, canım kadınlar... Ço...
Yorum Gönder
Devamı